Językowe elementy autopromocyjne w „Wiadomościach” TVP1. Analiza porównawcza 2015-2019

Słowa kluczowe: autopromocja, język, profilowanie pojęć, telewizja, „Wiadomości”

Streszczenie

Cel: Ukazanie, czy językowa autopromocja „Wiadomości” w roku 2019 różni się (natężenie, treść) od autopromocji tego nadawcy w roku 2015. Metody badań: Wywodząca się z badań językowego obrazu świata koncepcja profilowania pojęć, zaadaptowana do analiz materiału medialnego. Wyniki i wnioski: Ogólne natężenie autopromocji w „Wiadomościach” TVP1 w okresach 2014/15 i 2019 jest porównywalne, zauważalne są natomiast zmiany jakościowe (silniejsze eksponowanie relacji z innymi, zwłaszcza przynależności do wspólnoty Polaków; wzrost liczby formuł organizujących przekaz, będących jednocześnie formą autopromocji; podkreślanie związku „Wiadomości” z Telewizją Polską; spadek liczby elementów mówiących o zdobywaniu informacji oraz przekierowujących uwagę widza). Wartość poznawcza: Artykuł poszerza wiedzę o autopromocji mediów, wpływie czynników zewnętrznych na kształt językowy przekazu medialnego oraz ukazuje nowe narzędzie przydatne do badań medialnego obrazowania świata.

Bibliografia

Bartmiński, J. (1993). Definicja kognitywna jako narzędzie opisu konotacji. W J. Bartmiński (Red.), Profilowanie pojęć. Wybór prac (s. 75–89). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Bartmiński, J. (2006). Językowe podstawy obrazu świata. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Bartmiński, J. (1998). Zmiany stereotypu Niemca w Polsce. Profile i ich historyczno-kulturowe uwarunkowania. W J. Bartmiński, R. Tokarski (Red.), Profilowanie w języku i w tekście (s. 211–224). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Dzierżyńska-Mielczarek, J. (2013). Autopromocja w prasie na przykładzie „Gazety Wyborczej”. W A. Jupowicz-Ginalska (Red.), O własnej promocji środków przekazu w Polsce – między teorią a praktyką (s. 59–74). Warszawa: Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR.

Godzic, W. (2010). Telewizja – najważniejsze medium XX wieku. W W. Godzic, A. Drzał-Sierocka (Red.), Media audiowizualne. Podręcznik akademicki (s. 63–103). Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne Spółka z o.o., Wydawnictwo Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej Academica.

Grzegorczykowa, R., Laskowski, R., & Wróbel, H. (Red.). 1998. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Hordecki, B., & Piontek, D. (2010). Tabloidyzacja czy tabloidyzacje telewizyjnych programów informacyjnych („Fakty” TVN i „Wiadomości” TVP). Środkowoeuropejskie Studia Polityczne 2, 19–32. doi: 10.14746/ssp.2010.2.02

Jupowicz-Ginalska, A. (2013). Medialna autopromocja – próba klasyfikacji (rys teoretyczny). W M. Kaczmarczyk

(Red.), Oblicza komunikacji społecznej. Wokół problematyki marketingu i public relations w nowoczesnym społeczeństwie (s. 93–114). Sosnowiec-Praha: Oficyna Wydawnicza „Humanitas” i Verbum.

Kaszewski, K. (2018). Media o sobie. Językowe elementy autopromocyjne w przekazach informacyjnych prasy, radia i telewizji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper.

Kępa-Figura, D. (2009). Intencje (czy intencja) nadawców medialnych, czylifatyczność współczesnej komunikacji

medialnej. W I. Hofman, D. Kępa-Figura (Red.), Współczesne media. Status, aksjologia, funkcjonowanie, t. 1 (s. 416–425). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. 660

Krzysztof Kaszewski • Językowe elementy autopromocyjne w „Wiadomościach” TVP1… Studia Medioznawcze 2020, tom 21, nr 3 (82), s. 649–660 https://studiamedioznawcze.eu

Kłosińska, K., Zimny, R., & Żukiewicz, P. (2018). Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego za lata 2016–2017. Język informacji politycznej. Pobrane z http://www.rjp.pan.pl

KRRiT (b.d.). Raport Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie w zakresie realizacji planów programowych przez spółki publicznej radiofonii i telewizji w 2017 r. Pobrane z http://www.krrit.gov.pl/krrit/bip/raporty-z-monitoringow/raport-uniwerytetu-jana-pawla-ii-w-krakowie/

Kurdupski, M. (2020). „Fakty” liderem oglądalności w 2019 roku, „Wiadomości” z największym wzrostem. „Widzowie wracają do oglądania dzienników”. Pobrane z https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/ogladalnosc-programow-informacyjnych-2019-rok-fakty-liderem-wiadomosci-do-gory

Kurdupski, M. (2016). „Teleexpress” wyprzedził „Wiadomości” w 2015 roku. „Fakty” straciły 310 tys. widzów. Pobrane z https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/teleexpress-wyprzedzil-wiadomosci-w-2015-roku-fakty-stracily-310-tys-widzow

Majer-Baranowska, U. (2004). Dwie koncepcje profilowania pojęć. Etnolingwistyka 16, 85–109.

Niebrzegowska-Bartmińska, S. (2015). O profilowaniu językowego obrazu świata. Poradnik Językowy 1, 30–44.

Stachyra, G. (2008). Gatunki audycji w radiu sformatowanym. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Starzec, A. (1999). Współczesna polszczyzna popularnonaukowa. Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego.

Wasilewski, J. (2006). Retoryka dominacji. Warszawa: Wydawnictwo Trio.

Opublikowane
2020-06-01
Jak cytować
KaszewskiK. (2020). Językowe elementy autopromocyjne w „Wiadomościach” TVP1. Analiza porównawcza 2015-2019. Studia Medioznawcze, 21(3), 649-660. https://doi.org/10.33077/uw.24511617.ms.2020.3.196
Dział
Artykuły